Ronald McDonald Kinderfonds

1 januari 2018

 

Het Ronald McDonald Kinderfonds is een van de goede doelen die we hebben geselecteerd voor onze Goede Doelen Actie. Het werd aangedragen door onze medewerker Roland van Waaijenburg, die er persoonlijk mee te maken kreeg:

 

“Wat te schrijven over Ronald McDonald Kinderfonds? Tsja, eigenlijk gewoon een woord met ’n hele grote betekenis: RESPECT. Met dikke hoofdletters!”

 

“Helaas hebben wij van dichtbij moeten mee maken om ruim vier maanden in een Ronald McDonald huis te wonen. Onze zoon Max heeft de eerste vier maanden van zijn prille leventje, in en uit, in ons Elkerliek streek-ziekenhuis gelegen. Na vier maanden kwam er een kinderarts van het AMC Maastricht naar Helmond om onze Max te bekijken. Onze wereld stortte letterlijk in: onze jongen lag al vier maanden te vechten voor zijn leventje en werd direct in Helmond geïntubeerd en met loeiende sirenes naar het AMC in Maastricht over geplaatst. Daar begon ons leven met Ronald McDonald, waarbij we onze dochter Lynn (van toen 2,5 jaar) achter lieten bij onze (schoon)zus.”

 

“Na diverse onderzoeken kwam de mokerslag; we moesten naar het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam waar de hart/long machine als back-up zou staan. Onze Max moest een enorm grote operatie ondergaan voor zijn  aangeboren afwijkingen. Zijn leven hing aan een zijden draadje en het was volgens de artsen dan ook een wonder dat hij het al zo lang had volgehouden zonder operatie. Het tweede McDonald huis voor ons dus. Maar wat kwamen we in een warm bad! Een liefdevolle opvang stond ons direct te woord; op alles wat er mogelijk was werden wij gewezen. Een mooie kamer waar je je kunt wassen, een eigen koelkast hebt, en een voorraadkast in de gezamenlijke keuken. Kortom gewoon een thuis! En altijd vrijwilligers die er voor ons waren en aanvoelden of we alleen wilden zijn of juist snakten naar een arm om ons heen.”

 

“Anderhalve week later konden we terug naar Maastricht AMC. Ook daar werden we weer opgevangen door vrijwilligers en sommige ouders die we daar hadden leren kennen (en er nog waren). De vrijwilligers vulden wekelijks een avond voor ons in: er werd voor ons gekookt en ze probeerden om even een moment van loslaten voor ons te creëren! Hier verbleven we ruim vier maanden, totdat we weer terug werden overgeplaatst naar ons eigen streek-ziekenhuis.”

 

“In onze helse maanden met veel onzekerheid en verdriet, ervaarden we de Ronald McDonald huizen als een warm bad. Wij kunnen niet beschrijven wat dit voor ons betekend heeft, maar zijn alle vrijwilligers ontzettend dankbaar; ze zitten voor altijd in ons hart!”